De ltje Muus

von H.C.G.Lux

Ik kann jümmers noch nich doröver klor warrn, worüm ik ut min Slaap upschreckt bün. Weer’t n Drööm? Harr ik wat hört? Kann’t nich segg’n, op eenmol wör ik waak.
„Pssst!“
Ik meen, sowat to höörn. Uprecht seet ik in’t Bett, luurte na alln Sieden un kunn doch nix utmaken.
Da. All weer düsse Zischen: „Pssst!
Dunnerschlag, dat kunn ja woll nich angohn, min Verstand hett nich utsett, un veel drunken harr ik güstern obend ok woll nich.
„Hallo, Naver, muss di nich verfehrn! Ik do di nix!“
Also, nu weer ik vull waak. Dor kunn nich de minnste Twiefel wesen, dor wör een in min Kamer! Un denn keek ik nar de Finster hen. Dat weer ja all’n beten schumm’rig, ober ik kunn allens seihn: Up de Finsterbank seet n’Muus! Een lütte griese Muus un keek mi mit ehr swatte Knoppoogen an.

„Oh Mann,“ docht ik, „hest du doch to väl drunken güstern Obend? Nu sühst’t all witte Müüs!“
Och nee, witt wör de jo nu nich, man dat wör een Muus!
In min Kopp güng dat nu all n’beten dörchenanner.
Ik dreiht min Kopp nu’n beten nar de Siet un fung nu an, dat Muster van de Tapet to tell’n.
Naja, kunn ja wesen, dat ik mi dorbi aflenken dee un düsse inbild Muus wör dann weg!
So ganz quantswies keek ik nar de Finster. Dor stunn ok noch so’n ole Kruuk mit‘n poor Bloemkes in, un dor bito seet de Muus un grient vör sük hen.
„Nee“, seggt de Muus dann, un dat hört sük so an, as wenn dor een ut‘n Handy snacken deiht, „nee, leeve Naver, ik bün dat wiss. Du drömst nich!“
Un ik? Wat dä ik nu? Ik geev hör n’Antwoort! Ja, Ik seet dor in min Bett un ünnerholl mi mit’n lütte griese Muus.
„Wo, wo kümmst du denn her?“ Ik wör an’t stötern, „Wo büst du hier inkamen?“
„Ik wahn hier doch, weetst du das nich?“ Dat Muusje seet up sien Achtersten un wees mit de een Poot nar de Kamerdöör. „Ik wahn hier in’n Keller. Bloot dat geiht nu nich mehr.“
„Och nee“
, sä ik, „wat geiht dor nu af ? Hesst nu Last dormit?“
De Muus käm n’poor Tappjes neger:
„Du musst mi helpen. Du büst min lesste Hope, Naver!“
Nu wör ik doch n’bäten perplex, wuss nich so recht, wat ik seggn schull und froog dann: „Ik, ik bün doch een Minsch. Un ik schall di helpen? Du büst doch `n Muus!“
De Muus nickkoppte. „Dorüm geiht dat doch!“
Un denn holl se ehr Poot anne Snut und suusterte ganz sachten: „Se sünd dor. Dor buten sünd se!! De heele Tied all stahn se dor un wachten up mi. De Feind steiht buten vör dat Finster.“
„ Welkeen Feind ?“
frog ik. „ Wat meenst du eegenst?“
Se wies mit ehr Poot achter sik.
„Du glövst mi nich?“ Un denn wör se luud: De dor, dat sün min Feind, de hebb ‘t dorup anleggt, mi un min Volk dood to maken. All. Dat heele Müüsvolk! Wi harrn keen Recht, an düsse Stäh to leven. Wi harrn överhöft keen Recht to leeven.“
Ik wör nu doch n’beten bedropen. Mi keem dat bekannt vöör. Harr ik dat nich all mol hört? Un so lang wör dat noch gor nich her.
„Och“, sä ik dann, „ik glöv, dat du alls n‘ beten to eernst nehm deihst.“

De Muus keek mi an un schütteld ehrn lütte Kopp: „Du versteihst mi nich. Do hollst dat vör’n Spööl, wat?”
Se kneep ehr Oogen tosamen.
“Obers dat is keen Spööl. Nee. Dat geiht hier üm Leven un Dood. Versteihst du? Üm uns Müüsleven un üm unsen Müüsdood!“
Nu weer ik doch verbaast! Jo, so is dat, wenn’t nich sülvst dorvan betropen büst. Wenn du dat man blots van buten süüst. So as in’t Film. Steihst naheer up un makst di op’n Weg nar Huus.
De lütte Muus harr sik ümdreiht un keek dör dat Finster na buten. Bill ik mi dat blots in oder weer se an`t bevern?
„Se sünd jümmers noch dor!“ see se dorup hen. „De sitten dor ünner de Finster un kieken in eensen weg hier nar baven. De töven man blots up mi, glövv mi dat doch!“
Ik kunn nix mehr segg´n, min Hart weer up de steed ieskoold, un foords drup heet as `n Füür.
Ik stunn van min Bett up un güng suutje nar de Finster. Dat Muusje töög sük sacht torüch in de annere Höörn van de Finsterbank.
Nu smeet ik een Blick ut dat Finster. Oh Jung, wat hebb ik mi verfehrt!
Dor seeten veer Katten, swatte un bruune Katten. De keeken egalweg nar baven, so recht gieperig luurten de nar min Finster.
De Muus seet inne Huuk van’t Finster un keek mi man blots an. Dat weer lieks as so‘n Froog:
„Wullt du mi bistohn? Kann ik up di telln? Helpst du mi?“
Ik wuss nu nich mehr, wat ik doon schull. Wat güng mi dat an? De Natur harr dat ja woll alltied so inricht. Oder? Een Katt is een Katt un een Muus is een Muus.
Is dat nu min Saak? Schall ik all min Leevdag blots de Traanen van de Welt drögen un all ehr Leed dragen?
Schall ik mi dor twischen mengen, wenn Katt un Muus nich mitnanner torecht kamen? Nee!
Ik stah hier vöör Dau un Dag un mok mi Kopp-pien üm Problemen, de nich min eegen sünd.
Und denn harr’k de Snut vull:
 „Mook, dat du in din Keller kümmst!“ blafft ik de Muus an . „Ik kann nix vöör di doon.“
Dat Muusje keek mi mit ehr lütte swatte Oogen an, dat leet so, as wenn se an’t wenen weer.
„Dat mutt ji sülm regeln“, see ik dann. „Ik kann di nich helpen un ik help de Katten ok nich. Dat geiht mi nix an! Basta!“
Up eenmol keek ik nar buten. Ik kunn’t nich glöven! De Katten weern nich mehr dor. Keeneen weer dor to seen!
Dat wull ik nu gau de Muus wiesen - mar, de weer ok nich mehr dor! Keen Muus, keen Katt.
Ik faat mi anne Steern: Ik weer noch dor, ik weer nich weg!
Doch man blots n’Drööm?
Avers, wat dee ik denn hier an de Finster?
Worüm stünn ik hier? Weer ik nu all mall inn Kopp?

Ik hebb noch so mennicheen Stünn daröver nahdöcht, as ik in de Nacht nich recht slapen kunnt. Wo kümmt dat van?
Un denn wüsst ik dat, denn kunn ik dat düden.
Denn weer dat so as een groode Lücht in mien Oogen:
In de lesste Week harr ik n‘Book leest, een oll Book man een van de Bööker, de man nich faken noog leesen kann:
„Das Tagebuch der Anne Frank!“

Van een to de anner Oogenblick wüsst ik, dat düsse Saak van de Muus un de Katten nu min eegen Saak weer. Un dat ik to keen Tied dat Muul hollen schull, wenn dat weer mool teegen anner Minschen geiht, nich bi uns un nich in een anner Land...

Einige Übersetzungen hierzu:

bevern-------------------zittern
düden-------------------deuten, erklären
Dood--------------------Tod
dat leet so-------------es sah so aus
faaken noog----------oft genug
Froog--------------------Frage
grienen-----------------lächeln-
gieperig-----------------gierig
Huuk, Hoek------------Ecke
Hart----------------------Herz
hiddelich---------------nervös
Höörn-------------------Winkel
Katt,Katten-----------Katze
Kruuk-------------------Steinkrug
Kamerdöör------------Zimmertür
Lev, Leven------------Leben
Leev---------------------Liebe
liek as------------------genau so
Muus--------------------Maus
Müüsvolk--------------Mäusevolk
Muul---------------------Maul
Naver--------------------Nachbar-
Poot---------------------Pfote
quantswies-----------nebenbei
Slaap-------------------Schlaf
stötern-----------------stottern
Stäh---------------------Stelle, Ort
töven, wachten------warten
vöör Dau un Dag----ganz früh (vor Tag und Tau sprichw.)

 

top
PF_li
PF_re
PF_ob